dinsdag 07 apr 2020

Laten we de Burgemeester steunen bij zijn plicht het ingezetenencriterium te handhaven

image-3540610Het zou de lokale linkse partijen sieren als zij eens zouden stoppen met onzinnige links-idealistische oproepen te doen, waaraan de burgemeester geen gehoor kan geven, schrijft fractievoorzitters Ed Sabel.

Burgemeester Onno Hoes heeft in het coffeeshopdossier geen keuze: hij neemt slechts zijn bestuurlijke verantwoordelijkheid.

 

Heeft u zich op die zomerse 1 mei ook weer geërgerd aan die honderden buitenlandse drugstoeristen in de stad? Seniorenpartij Maastricht, CDA, VVD, Liberale Partij Maastricht en Maastrichtse Volkspartij ook. Het leek weer even of Maastricht weer terug bij af was. Uit onderzoek onder de burgers van Maastricht is recent gebleken dat het ingezetenecriterium een enorme vermindering van de overlast heeft opgeleverd. Dat is ook niet te ontkennen, want dat is zichtbaar voor iedereen.

De miljoenen drugstoeristen waren weg.
De drugsrunners waren agressiever en wanhopiger, want er waren immers nog maar een paar klanten over.
Totdat de coffeeshops weer provoceren en denken zelf wetten te kunnen bepalen door buitenlanders toe te laten.
Maastricht is niet het afvoerputje van Europa en hoeft niet te voorzien in de drugsbehoefte van Belgie, Frankrijk en Duitsland.
We roepen de burgemeester op om hard in te grijpen, de coffeeshops te sluiten bij overtreding van het ingezetenecriterium en de drugsrunners op te pakken.
Het is gebleken dat het ingezetenecriterium een effectief middel is om overlast van drugstoeristen te bestrijden.
Het ingezetenecriterium is Rijksbeleid en ingesteld door de minister.
Het is aan de burgemeester om dit beleid lokaal te handhaven.
Dat is geen keuze, dat is de bestuurlijke verantwoordelijkheid waaraan de burgemeester verplicht is invulling te geven.
Het zou de lokale linkse partijen sieren als zij eens zouden stoppen met onzinnige links-idealistische oproepen te doen, waaraan de burgemeester geen gehoor kan geven.
Het is immers niet zijn bevoegdheid om softdrugs te legaliseren of buitenlanders toe te laten in coffeeshops.
Dat is zoals gezegd Rijksbeleid.
Iedere  maand opnieuw  dergelijke onzinnige oproepen aan de burgemeester doen, helpt daar niets aan.
Integendeel, het zorgt voor onduidelijkheid voor iedereen, met als gevolg dat de drugstoeristen weer in groten getale op onze stoep staan.
En de drugsrunners lachen het hardst, omdat hun maandenlang afwezige klanten weer met duizenden naar Maastricht komen, omdat de coffeeshops zich niet houden aan het ingezetenecriterium.
Het is eigenlijk hartstikke simpel. Het ingezetenecriterium is vastgesteld Rijksbeleid. Als gemeente dienen we dat uit te voeren of we het daar nu mee eens zijn of niet, dat hoort ook bij het nemen van bestuurlijke verantwoordelijkheid.
Dus laten we de burgemeester steunen bij zijn plicht om het ingezetenecriterium te handhaven en steunen bij de aanpak van de overlast van met name handel in harddrugs  in de buitenwijken.
Dat is pas het nemen van politieke verantwoordelijkheid door alle partijen heen.
Raadsbreed is dan ook de oproep aan Minister Opstelten voor extra politiecapaciteit om de overlast aan te pakken.
De burgemeester voert  uit wat reeds eerder is besloten en ondersteund door de voltallige gemeenteraad middels het Damoclesbeleid.
Dat betekent bij een overtreding van het ingezetenecriterium, onmiddellijke sluiting van de coffeeshop voor de duur van drie maanden. Orde en gezag, dat is wat nu van onze burgemeester gevraagd wordt en dat is waar alle politieke partijen hem in dienen te steunen.
 
Ed Sabel
Fractie voorzitter Seniorenpartij Maastricht

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Wat zoekt u?